De veerboot naar Corsica

Ik ben net weer terug van Corsica. Prachtige vakantie trouwens: Drie weken rondzwerven over de zee, door de bergen, over woeste kliffen. Niks over te melden verder: Goeie vakanties maken saaie verhalen. Het enige "probleem" had ik mezelf welbewust aangedaan, bij het reisbureau, toen ik de veerboot boekte.

Ben je wel eens met een auto zo'n grote veerboot opgereden, naar Engeland, Noorwegen of Zweden bij voorbeeld? Ik ben zelf veel naar Scandinavie geweest, en ik was altijd weer onder de indruk van de bekwaamheid van het personeel. Een enorm parkeerterrein vol auto's wordt in een kwartier tijd die boot ingedreven, met woeste gebaren, fluitsignalen en blikkerende tanden. Als je daarbij bedenkt hoe moeizaam mensen over het algemeen nauwe bochten rijden en inparkeren, dan weet je dat je een stuk vakwerk ziet.

Vorig jaar zat ik voor het eerst op een veerboot naar Corsica. Enkele tientallen auto's moesten op een veerboot worden gemanoevreerd waar ruimte was voor zeshonderd. Dat is niet overdreven: Ik was daar in het laagseizoen, de boot was practisch leeg. Deze keer was ik weer onder de indruk, maar deze keer door het totale onvermogen van die Fransen. Er werd druk geschreeuwd en gebaard, maar of dat nou tegen mij was of tegen elkaar was me niet duidelijk. Op een gegeven moment dacht ik dat ze met me klaar waren, ik stond al naast de auto met wat spullen en stond net de deuren af te sluiten, toen er weer een andere mafkees verscheen die me heel ergens anders wilde hebben. Er bleek meteen nog een auto te komen, die op mijn oude plek werd neergezet. Dat was meteen de allerlaatste auto. Alles stond op mekaar geperst in het voorste puntje van de boot, niemand kon fatsoenlijk een deur in of uit, maar de rest van het dek bleef leeg.

Ik had deze keer besloten me een hoop geld te besparen. Op de boot voor Corsica betaal je voor de lengte van je auto: Er is een tarief onder de 4 meter, en een tarief voor 4 tot 5 meter dat fors hoger is. Mijn auto is dan maar 3.80, maar de boot erop is 4.25. Nou weet ik ten eerste dat het op die veerboot niks uitmaakt hoe lang die boot is: Ze zetten de auto's gewoon bumper op bumper, en die boot ligt daarbij helemaal niet in de weg. Bovendien heb ik de folder zorgvuldig gelezen en kan ik me Pythagoras herinneren. Wat die folder betreft: Mijn voertuig mag 2 meter breed zijn. Wat Pythagoras betreft: Mijn boot past, overdwars, in een vierkant van 4 bij 2 meter. Als die Fransen kwaad wilden, dan zou ik ze wel eens een wiskundelesje geven!

Ze wilden dus inderdaad kwaad.  Dat kwam goed uit, want ik had net de hel van Toulon drie keer rondgereden op zoek naar die verdomde haven, dus enige afleiding kon ik wel gebruiken. Het gedonder begon bij het scannen van mijn ticket. De jongen die de scanner bediende keek zo zorgelijk als alleen een Parijse ober dat normaal gesproken kan. Ik moest wachten, hij ging er iemand bijhalen. Hij kwam terug met iemand die al net zo zorgelijk keek. Samen rolden ze een meetlint uit en maten mijn auto en boot, van voorbumper tot achtersteven. Vier meter vijftig!

Ze spraken een paar woorden Engels, maar voor deze wiskundeles had ik wel papier en pen nodig. De ticket was geschikt als papier, de pen kreeg ik van de eerste Fransman. Die pen heb ik er aan overgehouden: Vergeten terug te geven. Na twee keer haakte de eerste Fransman af en ging iemand anders lastigvallen. Na de derde keer uitleggen begon het de andere jongen te dagen. Okee, ik had gelijk. Of ik dus maar de boot op die manier wilde opbinden, dan mocht ik daarna doorrijden en zou hij het nog een keer nameten.

Dat opbinden was nog vrij lastig. De boot moest dus diagonaal over de auto heen, bij punt en kont zowat 20 centimeter uitstekend naar opzij. Dan blijken de dakdragers te kort: Daar steekt de boot ook al buiten de auto. Dan zitten mijn dakdragers ook nog te dicht bij mekaar, maar de voor- en achtertouwen waren niet meer mogelijk. Ik durfde er echt niet meer dan 100 meter mee te rijden, maar meer was ook niet nodig. Ik hoefde alleen maar die boot op.

Eerst over een hobbelig parkeerterrein. Op iedere hobbel sloeg de boeg van m'n boot zo'n beetje op de motorkap. Links voor zag ik alleen maar rood plastic in m'n uitzicht. Daarbij heb ik er een bloedhekel aan te rijden met dingen die opzij uitsteken. Ik haalde de tweede controlepost, de zaak werd nagemeten en okee bevonden. Ik mocht aan boord.

Ik maakte me nogal zorgen over de hobbel van de oprit, maar dat was niet nodig. Vlak voor die oprit werd ik weer gestopt, deze keer door een Fransman die niet bezorgd keek, maar meer of hij een volslagen gek voor zich had. Hij ademde diep, schudde zijn hoofd een keer, en gaf toen een zwiep aan de kayak zodat die tenminste recht lag. Hij lag wel nog wat losser, maar goed: Nog 50 meter te gaan. Ik werd naar een plaats geloodst vlak achter een andere hatchback. M'n boot lag nog steeds nogal ver naar voren:  De achterklep van die andere auto kon niet meer open, terwijl de eigenaar zich juist opmaakte om daar een tas uit te halen. Ik gebaarde hem dat er niets aan de hand was, ik zou de boot wel even verleggen. De man die me naar m'n plek had gestuurd schoot te hulp, en samen legden we de boot weer op z'n oorspronkelijke plek, tot ieders tevredenheid. Ik kon meteen nog even de bandjes weer goed vastleggen en de boeg- en achtertouwen weer aan de bumpers vastknopen. Klaar om op Corsica de bergen in te rijden.

Op de terugweg heeft niemand zich drukgemaakt over m'n boot.