Een haai!

Het is herfst in Nederland. Het is grijs, koud en winderig op het water, dus ik heb maar eens een paar dagen vrij genomen voor een lang weekend Australie. Daar is het lente. De zee is er nog vrij koud, maar het is in ieder geval stralend weer. Ik heb m'n eigen zeekayak meegenomen om eens lekker bij te bruinen op de oceaan.

Zaterdag was ik daar aan het varen. De omgeving was prachtig: Ik voer nu en dan over koraalriffen met prachtige kleuren en de meest fantastische vissen, dan weer over afgronden van honderden meters diep, azuurblauw, met spelende dolfijnen en haaien. De kust bleef in zicht: Een woeste rotskust met inhammen en immense grotten.

Ademloos dobberde ik rond, rustig peddelend, m'n blik naar de rotsen hoog boven me, volledig verloren in de grootsheid van het landschap. Opeens werd ik wakker geschud. Er bonkte iets tegen de neus van m'n boot en drukte me uit de koers. Ik speurde om me heen en zag een grijze driehoek om me heen cirkelen. Een haai!

Ik wist dat Australische haaien kayaks interessant vinden. Voor een haai moet een kayak zowat de vorm hebben van een soortgenoot, maar dan met twee lompe zwemvoeten, een belachelijk drijfvermogen en een wel heel lage snelheid. Ze zien ons waarschijnlijk als een zwaar gehandicapte soortgenoot en komen even gedag zeggen. Meestal zijn ze vrij snel op je uitgekeken en verdwijnen weer.

Ik wachtte dus rustig af of het beest spontaan zou ophoepelen. Ik bleef heel stil zitten en hield m'n peddel uit het water om zo min mogelijk interessant te zijn. Het beest ging niet weg. Het bonkte nóg een keer tegen de neus van m'n boot. Bij de derde keer probeerde ik hem weg te duwen met m'n peddel, maar kreeg meteen zo'n klap van de staart dat ik bijna omsloeg. Ik besloot eieren voor m'n geld te kiezen en om te draaien: kennelijk was dat de bedoeling van het beest.

De haai liet me rustig de boot keren. Ik begon weer te peddelen, en ook daar had hij geen bezwaar tegen. Toen ontdekte ik dat terugvaren onmogelijk was: De stroom was veel sterker dan ik dacht, ik kwam er met geen mogelijkheid tegenop. Bovendien hoorde ik achter me een branding over een koraalrif slaan. Te pletter slaan op een koraalrif is een heel onaangename dood, ik werd door de stroom onherroepelijk die kant opgezogen, dus ik werd een beetje zenuwachtig. Bovendien kwam die haai zo dicht naast m'n boot dat ik niet meer kon peddelen. Er was maar één ding dat ik nog kon doen. Ik greep met beide handen de rugvin van het beest. Ik had verwacht dat hij zich zou losrukken en onderduiken, maar nee. Hij zette heel rustig kracht, bleef keurig vlak naast m'n boot en sleepte me met een stevig gangetje uit het gevaarlijke gebied.

Wat verderop begon hij voorzichtig te schudden, ik liet los en hij begon weer rondjes om me heen te zwemmen. Rare rondjes, soms op de kop, soms met z'n open bek uit het water. Op een gegeven moment legde hij zelfs even z'n open muil op het voordek. Ik kreeg een prachtig uitzicht op een afschrikwekkende hoeveelheid tanden. Bang was ik niet meer: Het beest had tenslotte m'n leven gered bij dat koraalrif. Ongemakkelijk voelde ik me wel: Wat moest dat beest van me?

Hij legde weer zijn kop op m'n dek, en deze keer zag ik iets blikkeren tussen zijn kiezen. Ik keek nog eens goed en herkende een complete ademautomaat. Kennelijk had het beest smakelijk een duiker verorberd en was een stuk van de duikuitrusting muurvast tussen z'n kiezen gekomen.

Voor wat hoort wat: De haai had m'n leven gered, ik heb zijn gebit schoon gemaakt. Met m'n handen kreeg ik het apparaat niet los, ik had gereedschap nodig. Ik begon voorzichtig te wrikken met een zakmes, maar zat uiteindelijk met m'n peddel met alle kracht in die muil te hakken. De haai moest zich schrapzetten om niet van het dek gedrukt te worden.

De ademautomaat schoot los, de haai maakte van vreugde een luchtsprong en dook onder. Ik dacht al hem nooit meer te zien, maar even later was hij terug en legde keurig netjes een pas gevangen zalm op m'n voordek. Dat was een feestmaal die avond!

Ik had niet zo gauw een verse duiker bij de hand, dus ik kon geen cadeautje teruggeven. De volgende keer dat ik in die buurt ga varen zal ik daar beslist voor zorgen.