Aardigheidjes in de belijning
Ik leg niet uit aan belijning. Alleen een paar dingetjes die niet standaard zijn: De bevestigingen van mijn deklijnen en de lijn-spanners.Bevestigingen
De betere polyesther boten hebben ingegoten bevestigingen voor de belijning. Sterk, waterdicht en duurzaam. De PE boten komen er vaak veel slechter vanaf: De lijnen lopen door een soort plastic doppen die op het dek geschroefd zijn. Het ziet er aardig uit, maar probeer vooral niet je boot eraan op te tillen: De lijn schiet namelijk onder de bestiging uit.
Er wordt gezegd dat lijnen niet bedoeld zijn om je boot aan op te tillen. Zal best, maar een beetje gedonder in de branding is een zwaardere belasting dan gewoon dragen. Dus: Ik wilde een sterke bevestiging. Ik heb diverse dingen uitgeprobeerd, uit plastic en staal, maar heb tenslotte gekozen voor nylon band, het soort waar draagriemen van tassen van gemaakt zijn. Het eerste plaatje laat een doorvoer zien voor een enkel touw, het tweede een bevestiging voor zowel een touw als een haak van mijn kompas.
Ze zijn met 3 millimeter RVS boutjes, met ringetjes aan beide kanten, door het dek geschroefd. Om de bandjes niet te laten uitscheuren rond de schroef zijn ze daar dubbelgeslagen en geimpregneerd met twee-componenten-lijm. Nylonband is verschrikkelijk sterk, maar niet slijtvast. Ik controleer de doorvoeren dan ook geregeld op slijtage, en heb altijd een paar reservestukjes bij me.
Lijnspanners
Strakke lijnen op een boot zijn mooi, maar in feite niet practisch. Als je zijdelings (gewoon van het dek af) kracht zet op een strak gespannen lijn, dan is de kracht in de lijn zelf vele malen groter. Dat geldt dus ook voor de krachten op de bevestigingen. Met betrekkelijk weinig kracht kun je een stalen bout door een dek heen trekken.Losse lijnen zijn dus beter, alleen: Het ziet er niet uit, en je loopt het risico dat dingen in je belijning blijven haken. Een tak is vervelend, je eigen arm, in de branding, is rampzalig. Lijnen mogen dus niet strak, maar ook niet los. Wat blijft er dan over?
Mijn deklijnen worden strakgehouden met elastiek: Ringetjes van zowat 5 centimeter doorsnee. Het elastiek zelf is 6 millimeter in doorsnee. Het gebruikte elastiek wordt "bungy" genoemd (Australisch voor elastiek). Het bestaat uit dunne, elastische vezels, met een nylon mantel eromheen. Het einde van de rek wordt niet bepaald door het elastiek, maar door de mantel. Mijn lussen kun je dan ook vrij gemakkelijk een paar centimeter rekken, maar geen olifant krijgt het verder dan dat.
Extra handvat
Ik had een paar gaten over van de originele belijning. Ik had ze kunnen dichtmaken, maar ik besloot van de nood een deugd te maken, wat resulteerde in dit "handvat". Erg handig om de boot een steile kade op te trekken. Het elastische touw is een stuk dik nylontouw waar ik de kern uitgehaald heb en vervangen door een stuk dun elastiek.