Natuurlijke Evolutie

Handleiding:

Klik op het plaatje hiernaast. Wacht tot het nieuwe window geladen is. Wat je ziet is een kolonie kevers die zich voortplant.
Kijk een minuutje of zo. Je zult zien dat er wat variatie is in kleur, maar niet veel. De meeste kevers blijven blauw. Sommige worden wat paars, maar ze zullen niet lila worden of rood.
Vermoord de donkerblauwste kevers, door ze aan te klikken met je muis. (Vermoord ze niet allemaal: Wat er dan gebeurt is geen evolutie maar uitsterving.) Blijf een minuutje blauwtjes uitroeien.
Zie dat de kleur van de kevers verandert naar paars, dan lila, dan helderrood.
Sta even stil bij wat je ziet: Dit is Darwiniaanse evolutie in actie!

In meer detail:

Wat je ziet is een kleine kolonie kevers. Er zijn mannetjes en vrouwtjes: De vrouwtjes zijn de grote, trage kevers. De mannetjes zijn klein en snel. De mannetjes zijn voortdurend op zoek naar partners: Ze rennen van vrouwtje naar vrouwtje. Als een vrouwtje "ja" zegt duikt 'ie er op. Kijk goed: Je ziet 'em bezig!
Het vrouwtje krijgt vervolgens 1 kind: Een kleurloos, klein wezentje dat binnen een seconde volwassen wordt. De kleur van het kind is de gemiddelde kleur van de ouders, met een kleine random variatie.

Alles sterft, en dat geldt ook voor deze kevers. Het scherm (of het grassveld, zo je wilt) kan 30 kevers onderhouden. Zijn er meer, dan gaan willekeurige kevers dood van de honger totdat de balans hersteld is.
Aangezien alle kevers dezelfde kans hebben om van honger te sterven is er geen natuurlijke selectie op kleur. Daarom blijven ze overwegend blauw.

Zogauw je de meest donkerblauwe begint uit te roeien (discriminatie!) heeft het voordeel voor een kever om paars te zijn. Paarse kevers leven langer, paarse kevers krijgen meer kinderen, dus zijn er meer paarse kinderen. Hoe minder blauw, hoe beter - en als je een poosje bezigblijft met blauwjes meppen dan bestaan er helemaal geen blauwe kevers meer. Ze zijn allemaal op zijn minst paars, maar misschien ook al lila.

Blijf steeds de meest blauwe kevers uitroeien (zelf als "meest blauw" bijna helderrood is) en je ziet de kleur van de hele kolonie verschuiven, van blauw naar rood.

Evolutie in de natuur

In de natuur is er geen "natuurlijke selectie" door een mens met een blauw-fobie. In de natuur zou een groep kevers het slachtoffer kunnen zijn van vogels die rode kevers niet goed kunnen zien in een half verdord grasveld. Misschien zijn de vogels bang dat rode kevers giftig zijn.
Het zou ook kunnen dat een blauwe rug te veel zonlicht vangt, zodat blauwe kevers verbranden. Of misschien blijft de regen te makkelijk plakken aan blauw pigment. Zo kan in de natuur een diersoort van kleur veranderen als de omstandigheden dat vereisen.

Evolutie werkt niet alleen op kleur; het werkt op alle kenmerken van een dier. Het is niet moeilijk je voor te stellen wanneer een dier baat heeft bij lange poten: Om hard te lopen of hoog te reiken. Leef je in holen, dan zijn korte poten juist weer een voordeel. Het voordeel van zintuigen is evident - maar niet voor een dier dat in het donker leeft. Dan heb je meer aan een goed gehoor, zoals vleermuizen hebben.

Ieder dier dat nu op aarde leeft is het resultaat van ongeveer 4.000.000.000 jaar evolutie. Geen wonder dat een antilope zo snel is, een krokodil zo sterk en een mens zo slim. Iedere soort is geevolueerd om in specifieke omstandigheden het best te kunnen overleven: Een ijsbeer in de kou, een olifant in de warmte, een dolfijn in het water, een mens in een zelfgeschapen technologische jungle.

Noot

Deze simulatie is geen bewijs van evolutie, het is slechts een demonstratie van het principe. Het bewijs dat alle levende organismen onstaan zijn uit evolutie is de vinden in fossielen, de gelijkenissen tussen levende soorten, de fouten waar evolutie ons mee heeft opgezadeld, en de gelijkenissen in DNA van verschillende dieren en planten.

De simulatie toont ook lang niet alles wat er te weten valt over evolutie. Evolutie lijkt een beetje op schaken: De regels zijn eenvoudig, maar het spel is dat beslist niet. De simulatie geeft geen antwoord op vragen als "Hoe kon het oog ontstaan?" of "Wat is het nut van een halve vleugel?". Er zijn antwoorden op die vragen (en ze zijn fantastisch om te lezen) maar er zijn genoeg boeken over gevuld. Mijn favoriete schrijver over evolutie is Richard Dawkins.